Cumartesi 16 Kasım 2019
Edebi medeniyet 
Ebedi Medeniyet
  1. harflerSemantics ve pragmatics alanlarına bakış

    Anlam konusudilbilimde semantics (anlambilim) ve pragmatics (edimbilim) alt başlıkları ile ele alınır. Anlambilimin bazı tanımlarında bağlam dikkate alınmaz ve onun bağlamdan bağımsız olarak salt cümlenin, kelime topluluklarının ve kelimelerin anlamı ile ilgili olduğu belirtilir. Bu tanımlarda dil kullanıcıları, kullanım ortamları, ve amaçları dikkate alınmaz. Anlamın soyut bir biçimde zihinde oluşumu ve nesne ile onun simgesel tasarımı arasındaki ilişki üzerinde durulur. Edimbilime ise bağlamdaki ya da kullanımdaki anlam şeklinde yaklaşılır, ve bir bağlamda kullanılmış dilin anlamıyla uğraştığı vurgulanır (Hofmann, 1993; Palmer, 1981; Finegan and Besnier, 1989; Lyons, 1977; Leech, 1988; Morris, 1938, 1946; Carnap, 1942; ve Ullmann, 1962, Yule, 2000). van Dijk (1981), anlambilimin bir ifadenin anlamına odaklandığını, edimbilimin ise onun işlevini ele aldığını vurgular. Biraz farklı bir bakışla, Jackson (1988) edimbilimi anlambilimin bir parçası olarak görür.

    Morris, işaret sistemleri açısından syntax, semantics ve pragmatics üçlüsünü şöyle ilişkilendirir: Syntax, işaretler arasındaki düzen ilişkisini; semantics, işaret ile onun anlamı arasındaki ilişkiyi; ve pragmatics, işaret ile onu algılayan ve yorumlayan arasındaki ilişkiyi inceler (Nöth, 1990: 50). Trafik lambaları örneğiyle açıklayalım. Üç rengin sırasını ve düzenini syntax (kırmızı > sarı > yeşil); her bir rengin anlamını semantics (kırmızı “dur”, sarı “hazır ol”, ve yeşil “geç”); ve kişinin her bir rengi gördüğünde sergilediği davranışı pragmatics (kırmızıda durur ya da başka bir şey yapar, sarıda hazır olur ya da başka bir şey yapar ve yeşilde geçer ya da başka bir şey yapar) inceler. Bir işaret çeşidi olan simge yoluyla işleyen dile bu mantıkla bakılırsa, dil simgelerinin diziliş, düzen ve sıralarını syntax’in, dil simgelerinin anlamlarını semantics’in, ve dil simgelerinin kullanıcılarla ilişkisini pragmatics’in ele aldığı görülür. Bu bakış, bağlam ve kullanımdaki anlamı hep pragmatics’le ilişkilendirirken, semantics’i bağlamı kapsam dışına alarak tanımlar. Bu çalışmada, semantics ve pragmatics kavramları bağlam merkezli olarak yeniden tanımlanacak.

  2. Anlambilim: Kökanlambilim ve artanlambilim

    Öncelikle bu iki kavramın Türkçe karşılıklarını ele alalım. Hem semantics hem de pragmatics anlama dair olduklarına göre, semantics’in anlam alanının genel terimi olabilecek anlambilim terimiyle, diğerinin ise edimbilimle (ya da kullanımbilim)

    karşılanması mantıksal bir sorun yaratabilir (Aksan, 1999: 19). Aynen fen genel teriminin fizik, kimya, ve biyoloji alt dallarından birinin adı olması gibi. Gerçekte, semantics ve pragmatics anlambilim alanının alt birimleridir. Dolayısıyla, semantics ifadesinin Türkçe çevirisi olarak, onun analambilimin bir alt birimi olduğunu belirtecek bir terimin kullanılması daha uygun olabilir. Bu çalışmada önerilen terimler şunlardır: kökanlambilim (semantics) ve artanlambilim (pragmatics). Bu iki terimi geliştirmede temel alınan mantık ileride irdelenecektir. Şekil-1, anlambilimin alt birimlerini göstermektedir.

    Piaget’ye göre insan önce düşünceyi oluşturur ve daha sonra dil yoluyla onu açıklar. Kişi, çevresindeki nesnelerden, nesneler arasındaki ilişkilerden ve bu ilişkilerden doğan düzenliliklerden bir düşünce altyapısı kurar. Dil, bu altyapının bir sonucu veya uzantısı biçimindedir (Owens, 1988) . Öyleyse, anlam doğadaki olaylardan türer. Başka bir deyişle, anlam kuramının merkezinde fiziki bağlam, ortam, doğa ve gerçeklik olmak durumundadır. Bu sebeple, bağlam işin içine katılmadan oluşturulacak bir anlam kuramı, sağlam zemine oturamaz. Doğadaki düzenliliklerin soyut bir izdüşüm olarak kabaca beyne yansımasını/yansıtılmasını sözdiziminin (syntax); nesnelerin ve eylemlerin dil simgelerine dönüşümünü/dönüştürülmesini de semantics’in konusu yapmak, ve bunları yaparken o izdüşüme kaynaklık eden somut bağlamı göz ardı ederek sadece izdüşümlerden anlam kuramı çıkarmaya çalışmak pek sorunlu bir bakış açısı olarak kabul edilebilir. Nasıl ki bir haritaya bakıp gerçek coğrafyadan farklı yeryüzeysel anlamlar çıkarmanın kişiyi yanlış noktalara götürebilme tehlikesi var ise, doğanın düzenini cümle ve öbek yapı kuralları ile nesne ve eylem adlandırmaları olarak soyutlayarak gerçeklikten bağımsız bir anlam dizgesi oluşturmak da sakıncalı olabilir. Bu çalışma bağlamında bir gruba “Rusya Türkiye’nin neresinde?” diye bir soru yöneltildiğinde şu karşılıklar verilmiştir: “Yukarısında”, “Üstünde”, “Kuzeyinde. O kişiler haritaya göre düşünüp dogal gerçekliğe aykırı bir yorum yapmış olabilir. Harita fizikî coğrafyanın kaba bir yansımasıdır; cümle ve öbek yapı kalıpları da doğadaki düzenliliklerin kaba bir temsilidir.

    Image_001.png

    Anlambilim                 Kökanlambilim Artanlambilim

    Şekil-1: Anlambilimin alt birimleri

    Anlam ancak ve ancak bir bağlamda var olabilir. Anlamın ortaya çıktığı ya da çıkarıldığı bağlama kökbağlam denilebilr. Kökanlamsal bağlam o kadar eski ve kanıksanmış olabilir ki, bağlamsız (semantik) açıdan bakanların onu yokmuş gibi kabul etmeleri muhtemeldir. Bir insanın yürümesini, nefes almasını, görmesini vs. fark edememesi gibi. Bu bağlama ilkbağlam, kökbağlam, özbağlam, anabağlam, temel bağlam, semantik bağlam vs. adları verilebilir. Bir ifadenin (kelimenin, öbeğin, cümleciğin, cümlenin ya da bunların dışında kalan kelime topluluklarının) ilk olarak kullanıldığı bağlama denir. Bu bağlamdaki anlam, kökanlamdır (özanlamdır).

    Nesneler ve nesneler arasındaki ilişkiler anlamlara kaynaklık ederler. Temel bağlamlarda algılayan ve yorumlayan kişilerce nesnelere dönüştürülmüş şeyler, o nesnelerin zihinlerdeki kavram hâlleri, ve o kavramların sese veya imgeye dönüştürülmesi süreci yaşanır. Temel bağlamlar şeylerin nesnelere dönüştürüldüğü ilişkiler ve işlemler toplamıdır. Toplumsal iletişimi mümkün kılan boyutlar aslında dilsel olmayıp, ortak dilsel biçimlere kaynaklık eden bağlamsal ortaklıklardır. Varlıklar arasındaki ilişkilerin anlamlı bağlamlarda sürdüğü ve bağlamlarası geçişlerin olduğu fark edilebilir. İnsanların dil yoluyla yansıttığı gerçeklikler, bu bağlamların ve bağlam şebekelerinin ifadesidir. Yani, hâlihazırda doğada bulunan bağlamlar, ana hatlarıyla dilin sözdizimine, anlam içeriklerine, ve söz eylemlerin izdüşürülür (Çakır, 2004).

    Kökbağlamdan türe(til)miş, sap(tırıl)mış, evrilmiş, dönüş(türül)müş, geliş(tiril)miş, başkalaş(tırıl)mış, uza(tıl)mış, kısal(tıl)mış ve tersel(til)miş bağlam ise artbağlamdır (pragmatik bağlam). Tabii ki bu bağlamdaki anlam ise artanlamdır. Artanlamın oluşabilmesi için mutlaka kökanlama dayanması lazımdır. Kökanlam kendi başına her zaman mevcut olabilecekken, artanlam daima kökanlamla göreceli bir ilişki içindedir. Kullanımdaki anlam olarak yorumlanan pragmatics, kullanımdaki artanlam biçiminde

    yeniden tarif edilebilir, çünkü kökanlam da kullanımda hayat bulur. Kullanımı olmayan hiçbir ifadenin anlamından da söz edilemez zaten (Kecskes, 2004). Trafik lambalarına bir daha bakalım. Üç rengin dizilişini, düzenini ve sırasını syntax (dizinbilim), kökbağlamda üç rengin kişiler (kavşaktaki özel taşıt sürücüleri ve yayalar) için anlamlarını ve onlara etkilerini semantics (kökanlambilim), ve artbağlamda üç rengin kişiler (kavşaktaki ambulans veya itfaiye sürücüleri ve trafik kurallarından habersiz kişiler) için anlamlarını ve onlara etkilerini pragmatics (artanlambilim) inceler. Burada getirilen yeni boyut, kökanlambilimin içine de bağlamın katılmasıdır.

    İletişimin olabilmesinin temel şartı, bağlamdır. En basit bağlam en az kişiyi kapsar. Her iki taraf bu bağlamın temel değişkenlerinin bilgisine belirli oranda sahiptirler. Bazı bakımlardan kişiye özel durumlar olabilir. En az iki kişi arasında geçen ve kökanlama dayalı iletişime kökanlamsal (özanlamsal) iletişim denilebilir. Artanlamlar yoluyla geliştirilene ise artanlamsal iletişim adı verilebilir. Doğal iletişimde, tarafların durumlarına bağlı olarak her iki iletişim türü değişik sıra ve miktarda gerçekleşebilir. İkisinin kesin bir dağılımı ve önceden kestirilebilecek bir sırası yoktur. İletişimin sanatsallığı da burada yatmaktadır. Aslında, bir kişinin dil ve iletişim becerilerine sahip olması demek, onun, kökbağlam ve artbağlam bilgilerine, bunlara uygun dilsel ve iletişimsel simgelere, simge dizgelerine ve değişkenlerine hakim olması demektir. Dil bilmek, bağlam bilmektir şeklinde bir önerme üretilebilir.

    Kökanlambilim, bir dilin tarihinde ilk ortaya çıkmış veya üretilmiş bağlamdaki anlam ile, yani tarihi anlam ile ilgilenir. Artanlam(lar)ın mutlaka bir kökanlamla ilişkili ve ona dayalı bir şekilde gelişmiş olması gerekir. Aşağıdaki ifadeyi ele alalım:

    (1) “Sök (de) göreyim”

    Bu ifadenin belirli bağlamlarda şu anlamları ortaya çıkar:

    (1a) Kökanlam (KA) -“Sen önce sök ve ben sonra göreceğim.” (talimat)

    (1b) Artanlam (AA) -“Sökersen seni cezalandırırım.” (meydan okuma, tehdit, uyarı)

    Bu ikisinden hangisi kökbağlamdır, hangisi artbağlam? Bir grup insana bu soru sorulduğunda, istisnasız hepsi talimat işlevinin önce geldiğini belirtmiştir. Tabii ki, talimat işlevini yerine getiren (1a) kökbağlamsal anlamdır. Diğeri ise, bir artbağlamda ortaya çıkmıştır. İddia edilebilir ki, “Sök de göreyim” ifadesi dil tarihinde ilk kez kullanıldığında talimat işlevini gerçekleştirmek üzere üretilmiştir. Daha sonra insanlar ona meydan okuma işlevini de yüklemiş olmalılar. İfade öncelikle kökbağlamda kullanılıyor ve daha sonra bir şekilde meydana gelen artbağlamda yeni bir işlev için anlam değişimine uğruyor.

    Her ifadenin mutlaka kökanlamdan başka artanlamının veya anlamlarının olması gerekmiyor. Bunu ancak dili kullanan halk belirliyor. Örneğin, çok bireysel kullanımlar dışında, (2)“Adınız nedir?” ifadesinin kökanlamının dışında yaygın bir artanlamını bulmak zordur. Tersine, (3) “Gelse ne olur?” ifadesi, şu anlamları verebilir:

    (3a) KA- “Eğer gelirse ne olma ihtimali var?” (ihtimal sorgulama) (3b) AA1a- “Gelmesini diliyorum.” (serzeniş yüklü istek, dilek)

    [serzeniş muhataba yönelik olmayıp, gelmesi istenilen üçüncü şahsa dönük]

    AA1b-“Gelmesini diliyorum.” (serzeniş yüklü istek, dilek)

    [serzeniş gelmesi istenilen üçüncü şahsa yönelik olmayıp, bir şekilde üçüncü şahsın gelmesine mani olan muhataba dönük]

    (3c) AA2 - “Geleceği varsa göreceği de var.” (meydan okuma)

    Kökanlamın artanlama dönüşebilmesini dilsel yapılar sağlayabilir; ayrıca, ses tonu, ve vücut dili de kullanılabilir. İfade (3)’te dilek kipi ve geniş zaman yapısı uygun vücut hareketleri ve ses tonu ile birleşince üç değişik anlamı aktarmayı mümkün kılıyor. Tabii ki olayın gelişimi artanlamın oluşmasındaki en temel kaynaktır. Aslında, bir kişinin dili edinim sürecinde, dilsel simgelerin ve belki de onlardan daha önemli olarak, o simgelerin etkinlik kazanmasını sağlayan olay gelişim hikâyelerinin, ve kurgularının belleğe yerleştirmesinin gerçekleştiği söylenebilir. Kişi bir dizi film yazarı gibi çok sayıda olayı genel hatlarıyla kafasına kazır ve bir olayın genel hatları belirdiğinde,

    iradesiyle her an biricik ifadeler ve tutumlar geliştirme imkânını saklı tutsa da, olaya uygun ve genelleşmiş dilsel ve iletişimsel unsurları devreye sokar. Bu devreye sokuş, doğaldır ki, bütün kişilerde ve değişik zamanlarda aynı kişide tamamen aynı olmayabilir. Ancak ana hatlar kökanlama ve eğer var ise artanlama çıkar. Dilin toplumsallığı da böyle doğar. Aksi takdirde dilsel iletişimden söz edilemez.

    Bir kelimenin ilk akla gelen anlamı, onun kökanlamıdır. Birden fazla anlama sahip ise, bunlardan yalnızca birisi kökbağlamdan türemedir, ya da en eski bağlamın veya ilkbağlam olmadığı hâlde değişik sebeplerle kök konumuna gelmiş bir bağlamın anlamıdır. Onun dışında kalan bütün anlamlar artanlamlardır. Aynı mantık; öbek, cümlecik, cümle ve bunların sınıfına girmeyen kelime toplulukları için de geçerlidir. Bu arada, her bir kişinin yalnızca kendine özgü üretimleri konumuzun kapsamı dışındadır. Onlara kişiye özel anlamlar ve kullanımlar denilebilir.

  3. Kökanlam-artanlam işleticileri

    Kökbağlamdaki anlamın artbağlamdaki anlama dönüşmesini sağlayan dil yapıları kökanlam-artanlam işleticileri (KAİ) olarak adlandırılabilir (Çakır, 1997). Bunlar bir kelimeden ibaret olabileceği gibi, birkaç kelime veya ifadenin tamamı bu işlevi yerine getirebilir. Örneğin:

    1. Aman uyandırma!




      [KA: Bırak uyusun; AA: Sen onun uyandırılmamasını istiyorsun ama senin bu isteğine katılmıyorum, hatta protesto ediyorum ]

    2. Gel de şimdi kitap oku.




      [KA: Şimdi gelmeni ve kitap okumanı istiyorum; AA: (Konuşmacıyı rahatsız eden bir durum ertesinde)Bu durumda kitap okuyabileceğimi sanmıyorum YA DA Bu durumdan sonra kitap okuma hevesim kalmadı]

    3. Nereye gidiyorsun?




      [KA: Bana gitmekte olduğun yeri söyle; AA: Dur!]




    4. Aferin!




      [KA: Yaptığın hareketi iyi buluyorum; AA: Yaptığın hareketi iyi bulmuyorum ]




    5. Bir piyano eksikti.




      [KA: Piyano dışında bütün sazlar vardı; AA: Piyanonun da olmasını onaylamıyorum ]




    6. Hepsini içseydin.




      [KA: İçeceğin tamamını tüketseydin bir mahsuru olmazdı; AA: İçecekten bizim için yeterli miktarı bırakmamışsın ve bu durumu eleştiriyorum]

    7. Evi yönetmek sana mı kaldı?

    [KA: Evi yönetme işi senin üzerine mi kaldı?; AA: Evi yönetme işini yerine getirecek başkaları var, sen karışma!]

    KAİ koyu harflerle verilmiştir ve sabittirler. Bağlamın hikâyesine koşut olarak, KAİ dışındaki unsurlar değişebilir. Altı çizili ifadelerin yerine değişen durumlara bağlı olarak başka ifadeler gelebilir. Örneğin, (8)’de ‘piyano’ ifadesinin yerine, ‘Ahmet, Mehmet, Ali vb.’ özel isimler gelebileceği gibi, başka cins isimler de kullanılabilir. (9)’da “içseydin” yerine “yeseydin”, “alsaydın”, “götürseydin” vs., (10)’da “Evi yönetmek” yerine “Akıl vermek”, “Karar vermek”, “Ders vermek” vs. gelebilir. (9)’da ikinci tekil şahıs yerine, üçüncü tekil şahıs, ikinci çoğul şahıs ve üçüncü çoğul şahıs gelebilir. Birinci tekil ve çoğul şahıslar kullanılamaz. Aynı durum (10) için de geçerlidir.

  4. Anlambilim açısından yabancı dil eğitimi

    Her dil kendine özgü dizinbilim, kökanlambilim ve artanlambilim özelliklerine sahiptir. Değişik dil ailelerine üye diller arasında bu özellikler bakımından farklılıklar daha da derindir. Tarihsel, kültürel, toplumsal ve coğrafî özgünlükler dilleri birbirinden fazlaca uzaklaştırabilir. Çok genel kökbağlamlar dışında ortaklıklar az sayıda olabilir. Dahası, artanlamların oluşumu tamamen göreceli şartlarda gerçekleşebilir. Eğer yabancı dil

    öğrenen kişinin o dili konuşan toplumun içinde belirli bir süre yaşaması imkânı yok ise, yabancı dilin anlambilimini, özellikle artanlamları, yeterince öğrenmesi güç olabilir.

    Dolayısıyla, yabancı dil öğretiminde anlambilim açısından gerçekçi hedefler ortaya konulmalıdır. Yabancı dilin bütün anlamları öğrenilemeyeceğine göre, kökanlamsal iletişim ve artanlamsal iletişim için anlama ait bilgi ve beceri eşikleri belirlenebilir. Günlük hayatta sık kullanılan kökanlamlar ve artanlamlar ile bunlara ait kökbağlam ve artbağlam hikâyeleri ders içi etkinliklerin genel çerçevesini oluşturabilir. Müfredat dizinbilimden daha çok, anlambilimi merkeze koyabilir. Bağlamların olabildiğince gerçeğine uygun bir şekilde sunulabilmesi için, etkinlikler iyi seçilmiş görsel-işitsel- devinimsel malzemelerle desteklenebilir. KAİ örnek konuşma parçaları seçilirken ana ölçütlerden biri olabilir. Yabancı dil öğretim yöntemleri arasında bağlam konusuna vurgu yapanlar İletişimsel Dil Öğretim Yöntemi (Communicative Language Teaching Method), Anlambirimsel Yaklaşım (Lexical Approach), ve Doğrudan Öğretim Yöntemidir (Direct Method) (Larsen-Freeman, 1986; Lewis 1993). Bu yöntemler anlamı ve bağlamı vurgulasalar da kapsamlı ve ayrıntılı bir bağlam bakışına sahip bulunmamaktadırlar.

  5. Sonuç

Anlam semantics ve pragmatics olarak iki temel alanda ele alınırken, bağlam ve kullanıcı genellikle ikinci alanın kapsamına alınmaktadır. Birinci alanda kullanıcıdan soyutlanmış bir bakış söz konusudur. Kecskes (2004)’in vurguladığı gibi, bağlam olmadan anlam gerçekleşemeyeceği için bu bakışın yeniden ele alınıp bağlamın işin içine katılması gerekmektedir. Ayrıca, iki terimin Türkçe karşılıklarında da mantıksal sorunlar bulunmaktadır. Anlambilim ve edimbilim terimlerinin yerine, anlambilim genel teriminin alt birimleri olarak kökanlambilim ve artanlambilim ifadelerinin daha kabul edilebilir olabilecekleri gözükmektedir.

Kullanım boyutunu sadece pragmatics’le ilişkilendirmek yerine, hem semantics hem de pragmatics’in bağlam içinde değerlendirilmesi daha doğru olabilir. Buna koşut olarak, bağlama kök bağlam ve art bağlam olarak iki açıdan yaklaşılabilir. İletişimin

kökanlamsal ve artanlamsal yönleri üzerinde durulabilir. Kökanlamların artanlamlara dönüşmesini sağlayan KAİ incelenebilir ve dillerin KAİ dökümleri yapılabilir.

Yabancı dil öğretiminde bağlam bilgisi öne çıkarılabilir ve böylelikle iletişim daha özgün ve doğal bir biçime kavuşturulabilir. Yabancı dilin günlük iletişimindeki temel bağlamlar tespit edilebilir, derecelendirilebilir, ve müfredata yayılabilir. KAİ fazlaca tekrarlanarak otomatik olarak kullanılır hâle getirilebilir. Anlam ve bağlam boyutlarına diğerlerinden daha fazla yer veren yöntemlerin eksikliklerini gidermek amacıyla bir Bağlamcı Dil Öğretim Yöntemi (ProContext Language Teaching Method) uygulanabilir.

Cemal ÇAKIR

GÜ, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt 24, Sayı 3 (2004) 245-255

Kaynaklar

Aksan, D. (1999). Anlambilim. Ankara: Engin Yayınevi

Carnap, R. (1942). Introduction to Semantics. Cambridge, Massachusetts: the MIT Press.

Çakır, C. (1997). Factors That Lead Intermediate and Advanced English Learners in Turkey into Semantic Interlanguage. Doctoral Thesis. Gazi University, Ankara.

Çakır, C. (2004). Bağlam. Felsefe Ansiklopedisi 2. Etik Yayınları.

Finegan, E. & Besnier, N. (1989). Language: Its Structure and Use. San Diego: Harcourt Brace Jovanovich, Publishers.

Hofmann, T. R. (1993). Realms of Meaning. London: Longman. Jackson, H. (1988). Words and Their Meaning. New York: Longman.

Kecskes, I. Editorial: Lexical Merging, Conceptual Blending, and Cultural Crossing,

Intercultural Pragmatics, 2004, Volume 1-1, 1–26.

Larsen-Freeman, D. (1986). Techniques and Principles in Language Teaching. OUP. Lewis, M. (1993). The Lexical Approach. Hove: Language Teaching Publications.

Leech, G. (1988). The Principles of Pragmatics. London: Longman. Lyons, J. (1977). Semantics. Cambridge: Cambridge University Press.

Morris, C.W. (1938). Foundations of the Theory of Signs. Chicago: Chicago University Press.

Morris, C.W. (1942). Signs, Language, and Behavior. Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice Hall.

Nöth, W. (1990). Handbook of Semiotics. Bloomington: Indianapolis University Press. Owens, R. E. (1988). Language Development: An Introduction. Columbus: Merrill

Publishing Company.

Palmer, F. R. (1981). Semantics. Cambridge: Cambridge University Press.

Ullmann, S. (1962). Semantics: An Introduction to the Study of Meaning. Oxford:Basil Blackwell.

van Dijk, T. A. (1981). Studies in the Pragmatics of Discourse. The Hague: Mouton Publishers.

Yule, G. (2000). Pragmatics. Oxford: Oxford University Press.

Bu yazarın diğer makaleleri

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile

ATATÜRK İÇİN

10 Kasım, Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusunu kaybettiğimiz gündür. Bugün okullar...

ANADOLU'NUN DİLİ GÜÇLÜ OZANI : ÂŞIK VEYSEL

Dost dost diye nicesine sarıldım Benim sadık yârim kara topraktır. Beyhude d...

SILAYIRAHİM

Gurbetteyseniz “yurt, vatan, memleket, il, el, diyar” dense doğup büyüdüğünüz ve...

DEĞİRMEN - 2

Suya doymuş toprakların suyla barışık çocuklarıydık. İki deresi, bir ırmağı, evl...

TÜRK MİTOLOJİSİNDEKİ ANA TANRIÇA: UMAY ANA

Her toplumun mitolojisinde bir Ana Tanrıça muhakkak vardır. Ana Tanrıça kültü es...

TÜRKÜDEKİ VATAN - 2

“Bin dokuz yüzlü yılların başı. Türk tarihinin hüzün dolu yılları da denilebilir...

KIZILELMA: TÜRK’ÜN YÜCE ÜLKÜSÜ

Gizli arzuların ifadesidir rüya. Şuuraltı isteklerin dışa vurumudur. Karışık hay...

SEVGİLERLE YÜKLÜ GERÇEK BİR ŞAİR: CAHİT SITKI…

Bir dostuna yazdığı mektupta: “Elimde Türkçe gibi güzel bir silâhım var. ...

ORHAN ŞAİK GÖKYAY

Türk edebiyatının en usta şairlerinden biri olan ve edebiyatımızda daha çok "Bu ...

DEDE KORKUT KİTABINDA ALKIŞLAR VE KARGIŞLAR

Türkiye Türkçesinde "bir şeyin beğenildiğini, onaylandığını anlatmak için el çır...

ŞEHRİN SIRMALI, İPEKLİ TAŞLARI ; SURLAR

Tarih kitaplarına göre Bursa surlarının yapılışı tâ İ.Ö. I. yüzyıla dayanıyor. T...

YAZAR MUSTAFA TEZEL İLE DÜŞÜNCE İKLİMİNDE...

Mustafa Bey, siz asıl mesleğiniz yanında ülke/dünya sorunları ve çözüm yollarıyl...

ANADOLU MECMUASI

Cumhuriyet'in ilk yıllarında yayımlanan fikrî, ilmî ve edebî muhtevalı aylık der...

GÖNÜL ZİYARETLERİ

Eskişehir'den çıkarken radyoda bir türkü çalınıyordu; "Kaleden iniş m'olur, Ha...

TEVFİK FİKRET VE TÂRİH-İ KADÎM

Târih-i Kadîm Beşerin köhne sergüzeştinden  Bize efsâneler terennüm eden;...

TANZİMAT ROMANI ZÜPPE TİPİNİN “AYLAK” TİPİNE EVRİLMESİ …

GİRİŞ Türk romanına Tanzimat Dönemi‟yle birlikte girmeye başlayan “alafran...

Bu kategorideki Diğer Yazılar...

Kırmızı Kitaplar

GÜNEŞLİ BİR NÎSAN GÜNÜ
Turgut GÜLER
Türk Felsefesi
Kırmızı Yazılar
GÜN BATIMI
ERMENİ TEHCİRİ SIRASINDA SAĞLIK SORUNLARINA KARŞI ALINAN TEDİRLER VE UYGULAMALAR
GURBET YOLU

Şair ve Şiir

BEHÇET NECATİGİL’İN ŞİİRLERİNDE ALLAH VE DİN

16 Nisan 1916’da İstanbul’da doğan, 13 Aralık 1979’da yine İstanbul’da ölen Behçet Necatigil, radyo oyunu, deneme, eleştiri, sadeleştirme ve çeviri alanlarında da emek vermiş olmakla...

Gülce

Uçurumun kenarındayım Hızır Ulu dilber kalesinin burcunda Muhteşem belaya nazır Topuklarım boşluğun avcunda Derin yar adımı çağırır Dikildim parmaklarımın ucunda Bir gamzelik rüzgâr yetecek Ha...

KUTADGU BİLİG-1 TANRI AZZE VE CELLENİN MEDHİNİ SÖYLER

Teŋri Azze Ve Celle Ögdisin Ayur Bayat atı birle sözüg başladım,törütgen egidgen keçürgen idim Yaratan, yetiştiren ve göçüren rabbim olan Tanrının adı ile söze başladım.

AHMET YILMAZ SOYYER

Yılmaz Soyer, ya da şiir dışındaki çalışmalarıyla A. Yılmaz Soyyer, 1960 yılında Konya’nın Ereğli ilçesinde doğdu. Annesi ve babası o henüz bebekken ayrıldıkları için annesinin...

Bu kategorideki Diğer Yazılar...

Yazarlarımızdan Seçtiklerimiz

KALBİN KALBE SECDESİDİR AŞK!SANATKÂRIN İZAFİ AMA DERİNLİKLİ GÖRÜŞÜNE DAİRKENDİMİZLE KONUŞTUK MU HİÇ ?PRUSA'DA BİR BAYRAM SABAHI, MANGUEL, ISRARCI Z/ORYANTALİSTLER ve TANPINAR!TÜRKMEN FERYADI: BOZLAKATATÜRKÇÜLÜKBİR TÜKENMEZ HAZİNE OLARAK ATATÜRK - UMAY ANA’NIN SON BÜYÜK OĞLUHÜSEYİN YURDABAKTÜRK ROMANININ UÇBEYLERİNELERİ TÜKETİYORUZYUNUS’UN İZİNDE BİR TEKKE ŞAİRİ: KAYGUSUZ ABDALBİR EZEL NASİPLİSİGÖNÜLLER FETHETMEKSÜRGÜN MEKTUPLARINDAKİ  ZİYA GÖKALP - 3MERAK“KOZA” ŞİİRLERİNE GÖRE HARİD FEDAİ’NİN ŞİİR DİLİ-2OLDUĞU KADAR OLMADIĞI KADERSONSUZ BAHARArif Nihat Asya'da Vatan Sevgisi ve Tarih Şuuru ─ 1BURSA’NIN ROMANTİK SULTANI CEM SULTAN (2)

digertumyazilar