Edebiyat Dünyamız

Edebî Medeniyet:Ebedî Medeniyet (ISSN 2587-2435)

  
  

turkromaniAvrupa kaynaklı bir edebiyat dalı olan roman sanatının başlangıcının 1605 tarihli Don Kişot anlatısı olarak kabul edildiği malumdur. Roman türünün kadim bir hikâye anlatma geleneğine sahip Şark dünyasından değil de Batı coğrafyasından çıkmış olmasının birtakım sebepleri vardır. Fakat şu an okumakta bulunduğunuz yazının konusu bu olmadığı için roman sanatının doğuşuna dair bahsi es geçeceğim ve doğrudan doğruya asıl konuya gireceğim. İnziva Dergisi’nin editörü Muhammed Büyükköroğlu’nun talebi üzerine Türk Romanının Uçbeyleri başlıklı bir denemeyi kaleme almam gerekmiştir. Son derece çetrefilli ve uzun uzadıya ele alınması icap eden böyle bir denemeyi mümkün mertebe kısa kesmek durumundayım. Çünkü edebiyat ve fikriyat dergilerinin sayfa sayıları her zaman kısıtlayıcı olmaktadır. Ve haliyle okurların sabırlarını da gözetmek zaruridir.

İlk Türk romanının hangisi olduğu bence tartışmalı olmakla birlikte Türk romancılığının pir-i evveli hiç şüphesiz ki Ahmet Mithat Efendidir. Kendisinden önceki birtakım güdük teşebbüslerin ardından Batı’ya özgü roman sanatını Türk (Osmanlı) toplumuna tanıtan ve sevdiren kişidir Ahmet Mithat Efendi. Onun romanlarının basitliğine rağmen Türk okuru roman sanatından haberdar olmuş, Türk toplumundaki capcanlı uyum sağlama pratiğiyle beraber roman sanatı kısa sürede benimsenmiştir. Ahmet Mithat Efendinin gayretkeşliği asla küçümsenemez. Şark ve Garp dünyalarının kültürünü özümsemiş zeki bir adam olduğu içindir ki Ahmet Mithat Efendi erken denebilecek yaşta roman sanatının önemini kavrayabilmiştir. Onun romanlarının yüzeyselliğine aldanıp da hor görmek büyük yanılgıdır. Yanılgıdır çünkü Ahmet Mithat Efendinin roman formundaki bütün anlatılarında Osmanlı’nın son dönemine ilişkin pek çok malzeme mevcuttur. Tanzimat’tan Cumhuriyete uzanan merhaleye dair sosyolojik çalışma yapmaya kalkışan her akademisyen ister istemez Ahmet Mithat Efendinin romanlarına başvurmak zorunda kalmaktadır.

Bununla birlikte Batılı anlamda ilk yetkin romancımız Aşk-ı Memnu’nun yazarı Halid Ziya Uşaklıgil’dir. Her ne kadar Uşaklıgil’in romanları yerlilikten uzak olarak görülse de yerelden evrensele uzanan bir roman anlatısının nasıl yazılması gerektiğini ilk evvel idrak etmiş üstattır diyebiliriz kendisi için. Türk edebiyatındaki ilk psikolojik roman olarak ise Mehmet Rauf’un Eylül adlı eserini gösterebiliyoruz. Tabii ki Batılı tarzda büyük roman üretmek hususunda daima yaya kalmış olan Çağdaş Türk Edebiyatını büsbütün yoksul bir edebiyat şeklinde yaftalamamız insafsızlık olacaktır. Birtakım aydınlarımızın “Bizde roman henüz yoktur,” türünden yaklaşımlarını doğru bulmuyorum. Elbette ki Türk edebiyatında Victor Hugo’nun Sefiller’i veya Charles Dickens’ın İki Şehrin Hikâyesi ayarında büyük roman hiçbir zaman yazılamamıştır. Buna mukabil Ahmet Hamdi Tanpınar’ın Saatleri Ayarlama Enstitüsü dünya çapında bir anlatıdır ve işbu anlatının bir benzeri yeryüzünde henüz yazılamamıştır. Peyami Safa’dan sonra anmamız gereken Tanpınar’ın söz konusu eseri tartışmasız biçimde Çağdaş Türk Edebiyatının zirve romanıdır.

Aslına bakılırsa bütün yaya kalmışlığına karşın Türk edebiyatı pek çok romancı yetiştirmiştir. Yetiştirmeye de devam etmektedir. Hem yakın geçmişte hem de günümüzde epeyce Türk romancısının eserleri yabancı dillere çevrilmiştir ve dünyanın farklı coğrafyalarında beğendikleri Türk romancıların eserlerini takip eden okurlar vardır. Kendisinden veya eserlerinden hoşlansak da hoşlanmasak da Orhan Pamuk yurtdışında çok tanınan bir Türk romancısıdır ve Nobel ödülü alan ilk Türk vatandaşıdır.

Pek çok akademisyeninin fikrine göre Türk edebiyatında Peyami Safa henüz aşılamamış bir kıymettir. Onun üslûpçuluğu ve romanlarındaki psikolojik derinlik hakikaten övgüye lâyıktır ama Peyami Safa’nın yanı başında duran Sabahattin Ali’ye haksızlık etmemek lâzım geliyor. İdeolojik fikirlerin farklılığını gereğinden fazla önemseyerek bu memleketin yetiştirmiş olduğu kimi değerleri görmezden gelemeyiz. Öncelikli olarak sanatçının sanatına bakmamız lâzımdır. Peyami Safa’daki psikolojik yaklaşımlarla birlikte Sabahattin Ali’deki toplumsal eleştiri hem çok güçlüdür hem de olabildiğince gerçekçidir. Kürk Mantolu Madonna ve Kuyucaklı Yusuf gibi unutulmaz eserler vermiş olan Sabahattin Ali’nin üslûpçuluğu da pek sağlamdır. Cumhuriyet ülküsünün başat yazarı ise herhalde Çalıkuşu romanından ötürü Reşat Nuri Güntekin olsa gerektir. Onun diğer romanları da hep Cumhuriyet ülküsünün paralelinde yazılmıştır. Meşrutiyetten Cumhuriyete geçişin sembol yazarlarından biriyse Halide Edip Adıvar’dır. İkinci Abdülhamid devrinden başlattığı Sinekli Bakkal romanıyla edebiyatımıza damgasını vurmuş olan Halide Edip Adıvar’ın Yeni Turan veya Âkıle Hanım Sokağı türünden ideolojik veyahut yergili romanlarının apayrı bir yeri vardır. Malum olduğu üzere roman sanatı Tanzimat sonrasında hayatımıza girmiş bir sanat dalıdır ve günümüze kadar bütün zenginliğiyle Türk toplumunda kabul görebilmiştir. Yeterince başarı sergileyemese bile köycülük ve toplumcu gerçekçilik türünden roman örneklerimiz hiç de az değildir. Fakir Baykurt’un kaleminden çıkmış Yılanların Öcü, Orhan Kemal’in sayısız romanı, Kemal Tahir’in Bozkırdaki Çekirdek adlı yaman anlatısı hep anılmaya değer eserlerdir. Orhan Kemal’e ne kadar dudak bükülse de onun romanlarındaki yalın gerçekçiliğin gücünü inkâr etmek mümkün olamıyor. Sokak çocukları gibi, düşmüş kadınlar gibi, sefalete ve yozlaşmışlığa mahkûm bırakılmış fabrika işçileri gibi sıradan insanların öykülerini edebiyat paralamaksızın anlatabilmiştir Orhan Kemal ve onun bazı eserleri başka dillere de çevrilmiştir.

Türk edebiyatındaki hidayet romanlarının ise anılmaya değer hiçbir tarafı yoktur. Tolstoy’un Diriliş isimli hidayet romanından bizim hidayetçi muharrirlerimiz en ufak bir ders alamamışlardır maalesef. Konusu tarih olan romanlarımız ise daima güdük kalmıştır. Türk tarihinin onca derinliğinden, onca zenginliğinden ve onca tecrübesinden bizim romancılarımız lâyıkıyla yararlanamamışlar, tarih felsefesine eğilmedikleri için de satıhta kalmaya mahkûm tarihî romanlar yazmanın ötesine geçememişlerdir. Öyle ki, Türk tarihinin muazzam manzarasına rağmen bizim edebiyatımızdan Üç Silahşorlar veya Notre Dame’ın Kamburu kır’atında tarihî bir roman hiç çıkmamıştır. Ve haliyle Cervantes ustanın Don Kişot’u ayarında tarihî yergi de bizde yazılamamıştır. 1071 Malazgirt Zaferi bizim son mitimizdir ama dünya tarihinin istikametini değiştiren bu büyük zafer hakkında elimizde övünebileceğimiz büyük bir roman mevcut değildir.

Bütün bunlarla birlikte Yaşar Kemal’in İnce Memed serisi edebiyatımızın çok önemli eserleri arasındadır. Milliyetçi camiadan ise Tarık Buğra son büyük romancımızdır diyebiliriz. Bilhassa onun Küçük Ağa anlatısı İstiklal Harbi maceramızın tam tekmil destanıdır. Kemal Tahir’in Yorgun Savaşçısı da böyledir. Türk romanının uçbeyleri konusunda dergi sayfasına sığabilecek kısa bir yazı yazmanın zorluğunu hesaba katarak belli başlı romancılarımızdan ve eserlerinden sür’atle bahsediyorum tabiatıyla. Tarık Buğra’nın peşi sıra Cengiz Dağcı’yı anmamak olmaz. Dış Türklerin dramını en iyi anlatan yazarlarımızdan biridir ve eserlerini İstanbul Türkçesiyle yazdığı için Türkiye edebiyatına dâhil edilmesinin bir borç olduğunu düşünmekteyim. Türk dünyasının diğer coğrafyalarına göz attığımızda ise Kırgızistan’dan Cengiz Aytmatov ile Azerbaycan’dan Elçin Efendiyev’i görüyoruz. Bu ikisi Türklük âleminin en büyük iki romancısıdır. Nobel ödülünde tastamam hakkaniyet gözetilecek olunsaydı hem Aytmatov hem de Elçin pek çok dünya yazarından önce bu ödülü kendi ülkelerine götürebileceklerdi. Dürüstçe ifade etmek gerekirse Türkiye’den Aytmatov ve Elçin seviyesinde bir romancı yetişmemiştir. Sağlam bir romanda aranması gereken temel unsur ıstıraptır. Roman yazarının şahsî acılarından ziyade insanlık durumlarına yönelik genel ıstıraptır bir romanda aranması lâzım gelen şey. İşte bu bağlamda Orhan Pamuk’un romanları büyük roman olmanın uzağında kalıyor, çünkü onun anlatılarında belirgin bir ıstırap seçilemiyor. Oysaki Amerikalı John Steinbeck üstadın Gazap Üzümleri, Cennetin Doğusu, Fareler ve İnsanlar’ı hep ıstırap romanlarıdır. Dostoyevski işte bunun için büyük yazardır ve Dostoyevski’nin romanlarının her satırı ıstırap yüklüdür.

Dokuzuncu Hariciye Koğuşu’ndaki apaçık acılardan tutun da Adalet Ağaoğlu’nun Fikrimin İnce Gülü anlatısındaki örtük ıstıraba varıncaya dek Türk romancısı aslında insanlık sıkıntılarını çok iyi yakalayabilmiştir. Gelgelelim bunu yazıya dökerken usturuplu ifadede hep zayıf kalmıştır bizim romancılarımız. O kadar methedilen Elif Şafak olsun, sol ideolojinin koyacak yer bulamadığı Vedat Türkali veya Tahsin Yücel olsun eşiği aşamayarak Araf’ta takılıp kalmış yazarlarımızdırlar. Sığlık, üslûpsuzluk, kelime yetersizliği ve felsefeden psikolojiye geniş bir yelpazeye açılamamış olmanın beraberinde getirdiği kısırlıktır meselemiz. Tanpınar’ın Huzur’u tek başınadır; bir benzeri veya muadili yoktur. Attilâ İlhan neredeyse hiç anlaşılmamıştır. Hâlbuki Osmanlıyı da Cumhuriyeti de hazmetmiş önemli bir yazarımızdır Attilâ İlhan. Türk edebiyatının pek çok romancısı ise tek romanla edebiyatımıza damgasını vurabilmiştir. O tek romanın dışında kayda değer eseri olmayan nice romancımız vardır. Ve elbette bütün bu romancı bolluğunun arasında kaynamış gitmiş olan yazarlarımızın sayısı da az değildir. Meselâ ilk gotik romancımız Suat Derviş pek bilinmez. Fabrika işçilerine dair ilk romanın yazarı Mahmut Yesari’nin Çulluk adlı eseri de dikkatlerden hep kaçmıştır. Bizim edebiyatımızda işte böyle haylice kayıp vardır. İlk kadın romancımız sıfatı Fatma Aliye Hanıma yapışıp kalmıştır fakat ay farkıyla ilk kadın romancımızın Uhuvvet (Kardeşlik) adlı eserin sahibi olan Selma Rıza Hanım olduğunu hemen hiç kimse bilmiyor.

Günümüzde çılgıncasına revaçta olan postmodern anlatıların en önemli unsurlarından biri üst-kurmaca tekniğidir. Bu tekniği dünyada belki de ilk uygulayan kişi Ahmet Mithat Efendi’dir ve postmodern teknikleri anıştıran romanı da Müşahedat isimli eseridir. Unutulanlar veya gözden kaçanlar bir yana, haddinden fazla abartılarak zihinlere yerleştirilen başarılı romancılarımız da yok değildir tabii. Yusuf Atılgan işte bunlar arasındadır. Onun romanları kifayetsizdir ve lüzumundan fazla önemsenmektedir. Aynı şey Oğuz Atay için zaman zaman söylenmekteyse de onun hak ettiğinden çok abartıldığı kanısında değilimdir. Oğuz Atay bizim edebiyatımızın kilometre taşlarındandır şeksiz şüphesiz. Latife Tekin ile Alev Alatlı ise kayda değer romancılarımız olmakla birlikte hak ettiklerinden daha çok itibar görmektedirler. Onların entelektüel seviyesinin hakikaten çok yüksek olmasıyla roman sanatının tekniklerini uygulama yetenekleri arasında belirgin bir fark vardır. Günümüz yazarlarının postmodern anlatıya öykünmeleri neticesinde tam tekmil eserler ortaya koyamadıklarını belirtmek mecburiyetinde kalıyorum. Hasan Ali Toptaş olsun, İhsan Oktay Anar olsun, Murat Menteş olsun, şahsî kanaatimce önemli yazarlar arasında yer almalarına karşılık abartıldıkları kadar değildirler. Son dönemin öne çıkan yazarlarından Murat Gülsoy ise diğerlerinden bir gömlek ileridir diyebilirim.

Roman tadındaki uzun hikâyeleriyle Mustafa Kutlu bahse değer anlatıcılarımız arasındadır. Milliyetçi camianın çok okuyup çok sevdiği günümüzdeki birtakım yazarların eserleriyse vasatın üzerine bir türlü çıkamıyor ne yazık ki. Yine aynı şekilde İslamcı veya muhafazakâr kesimden günümüz yazarlarının eserleri ise vasatın da altındadır. Tabii bizim ülkemizde roman eleştirmeni yeterince bulunmadığından ötürü roman sanatı tatmin edici şekilde tekâmül edemiyor. Eleştirinin cılız kaldığı bir toplumdan yüksek sanat bekleyemeyiz. Karamazov Kardeşler çapında bir romanımız hiç olmamıştır meselâ. Genç yazarlarımız ise lâyıkıyla ön hazırlık yapmaksızın kâğıda kaleme sarılmaktadırlar ki bunun sonucunda berbat denebilecek tarzda romanlar yazmaya sürüklenmektedirler. Bilhassa ideolojik tavrın keskinliği sanatı öldürmektedir. Hayata sol ideolojinin gözlüğüyle bakmaktan başka bir marifeti olmayan Vedat Türkali’nin yapıtları ölü doğmuş romanlar arasındadır. Türkçülük, İslamcılık veyahut sosyalist gerçekçilik önyargısıyla yola çıkıldığında sanat hep Araf’ta kalıyor, insanı anlama ve insanı anlatma hedefi dumura uğruyor. Her romanın gizli veya açık ideolojisi vardır elbette. Fakat bu ideoloji roman sanatının birtakım prensipleri uyarınca ön plana çıkmamalı, daima geride kalmalı ve bütün ideolojik endişeler roman kurgusunun içine okur tarafından sezilecek şekilde örtük olarak şırınga edilmelidir. Aksi halde ortaya çıkan şey sanat değil sanatın posası olarak kalmaktadır. Dostoyevski’nin bütün romanları her dile çevriliyor, her toplumda okunuyor, çünkü Dostoyevski kendi toplumunu kıyasıya eleştiren bir yazardır, gelgelelim onun romanlarının her sayfasında Rusya Ana vardır, Rus milliyetçiliği vardır.

İnziva Dergisi’nin editörü Muhammed Büyükköroğlu benden Türk romanının uçbeyleri hakkında bir yazı yazmamı isteğinde bir an tereddüt etmiştim çünkü böyle bir yazıyı dergi hacmine göre ayarlamak hiç kolay olmayacaktı. Zaten şu an okumakta olduğunuz bu kısa yazının başlığı da editörümüze aittir. Yine bu yazının başlığı uçbeyleri olsa bile galiba Türk romanının uçbeylerinden maada işbu yazıda Türk romanına son sür’at genel bir bakış atmış olduk. Elbette bahsedilmesi gereken daha pek çok yazarımız vardır. Romancılığımızın uçbeylerinin tamamına değinmeye yeltenseydim bu yazı bir dergi hacmi için çok fazla uzayacaktı. Bu sebeple Nihal Atsızlara ve diğerlerine değinmeksizin kısa kesiyorum. Son olarak şunu belirtmeliyim ki; mitolojiden psikanalize, teolojiden sosyolojiye, tasavvuftan tarih felsefesine varıncaya dek pek çok alanda okumalar yapmadan roman yazmaya kalkıştığımızda dünya çapında eserler üretebilmemiz mümkün olamayacaktır. İstanbul’daki bir ödül töreninde sunum yapmış olan bir sunucu şöyle demişti: “En zor işlerden biridir roman yazmak.” Birtakım felsefeciler roman sanatını entelektüel gevezelik sıfatıyla yerebilmişlerdir fakat birtakım felsefecilere göreyse her yetkin romancı başlı başına bir bilim insanıdır ve her başarılı roman da tastamam bilim eseridir.

Yazar Hakkında

Metin SAVAŞ

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile

Cengiz DAĞCI

Cengiz DAĞCI Kırım'ın Gurzuf kasabasında 9 Mart 1919’da dünyaya geldi. Çocukluğu kıtlık, yoksulluk, deprem gibi tabii âfetler yanında Rus emperyalizminin...

SEVİNÇ ÇOKUM

 Sevinç Çokum, 25 Ağustos 1943’ te İstanbul’da doğdu. Beşiktaş Kız Lisesi’ni, İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünü...

NECİP FAZIL KISAKÜREK

Türk milletinin XX. yüzyılda yetiştirdiği en önemli ve çok yönlü fikir adamı ve şairlerinden biri de hiç şüphe yok ki, üstad Necip Fazıl Kısakürek’tir. O, seksen yıllık ömrü...

Osmanlı'yı Yeniden Keşfetmek

"Osmanlı Devleti’nin kuruluşunun 700. yıl kutlamaları Türkiye’de umulmaz bir ilgi uyandırdı ve Türk toplumu yedi asırlık tarihine ilgi duymaya başladı. Bu...

VARAKA GELDİ ŞEHRE

Saliha MALHUN

-Taha Süren için- Henüz O’nsuz ya sokaklar, yetim bakışlı çocuklar toz-toprak içinde, O’nun nuruna gülümsemekte. Varaka’nın serin sofasında birkaç hurma ve...

ŞEKİLLER-2

Prof.DR.Hilmi ÖZDEN

(Şekil 12 ) Şekil Mimari parçaOsman Eravşar, Haşim Karpuz, İbrahim Divarcı ve ark. (Editörler), cilt 2, a. g. e., s. s.140.(Şekil 13) Abdulkadir Geylani...

“BİRAZ DAHA BİRAZ DAHA” DİYEN SES

Prof.Dr.Muharrem DAYANÇ

Cumhuriyet dönemi şiirinin avangard nitelikler taşıyan ilk edebiyat hareketi Garip’e mensup şairlerden Oktay Rifat devrinin tanınmış sanatçılarından birine “Yeni Sanatı...

MEHMED ÂKİF'E DAİR- 2: MİLLÎ MÜCAD

Prof.Dr. Saadettin YILDIZ

1.Giriş:             1.1.Millî Mücadele’nin Ana Karakteri      Millî Mücadele, Türk milletinin “varlık-yokluk mücadelesi”dir. Kazandığımız halde yıllarca eziyetini çektik; kaybetseydik her şey...

DİVAN EDEBİYATINDA VE YENİ TÜRK EDEB

Tehzil, Arapça “hezl” kökünden türetilmiş bir kelime olmakla beraber kapsam olarak hezlden daha dar bir manayı içerir.Hezl, divan edebiyatında gülmece ve alay...

ÜSKÜP’TEN OHRİ’YE MAKEDONYA GEZİ

Ağustos başında ailece kısa süreliğine Makedonya’ya gezmeye gittik. 5-6 gün boyunca Üsküp ve Ohri’de konaklayıp epey gözlem yapma fırsatı yakaladığımızı...

KLASİK TÜRK ŞİİRİNDE ‘AR VE NAMU

Klasik Türk şiirinde birçok kavram, has kılındığı tiplere göre değerlendirilir ve böylece genel kabulde olumlu olan bir kavram olumsuz, olumsuz görülen ise...

GECEYE KASİDE

Seni görmeseydik yıldızlar hakkında fikrimiz olabilir miydi? Yıldızlar ki tarhlarının papatyalarıdır, ay ki bahçende yüzen sihirli bir nûr havuzudur,...

BATILILAŞMA MACERAMIZDA TÜRK ROMANINA

GİRİŞ Tanzimat'ın ilânından sonra, Türk toplumunda siyasî olduğu kadar, toplumsal değişmelerin olduğunu da görmekteyiz. Batı medeniyetine gösterilen büyük...

Reşat Nuri Güntekin: İlk Romanımı N

Gizli El benim ilk romanımdır. Mütarekenin ilk yılında Dersaadet ismindebir gündelik gazete çıkarmağa hazırlanan Sedat Simavî arkadaşım benden bir roman...

Cengiz Aytmatov ve Kızıl Elma

Aytmatov ,Cengiz (d. 12 Aralık 1928 , Şeker Kırgız ÖSSC) , yazar , çevirmen ve gazeteci.             Yazarlığa 1952’de başladı , 1959’da Kırgız’da Pravda muhabiri oldu. Povesti gor...

ANKARALI ARABACI İSMAİL VE MUSTAFA KEM

"Ankara’nın taşına bak Gözlerimin yaşına bak Düşman bizi esir etmiş Şu feleğin işine bak" Mustafa Kemal puslu bir Ankara günü gözlerini hafif kısmış...

Kitap mı Yazdınız?

kitapyazma
İŞRAK DUYGULARI - Ahmet Urfalı RUMİ YAYINLARI Araştırmacı-eğitimci-şair Ahmet Urfalı'nın yeni şiir kitabı “İşrak Duyguları” Rumi Yayınları'ndan piyasaya sürüldü. Doğma,...
Ali Alper ÇETİN Malazgirt Zaferinden sonra, Anadolu’da güçlü bir devlet, ileri bir medeniyet kuran Selçuklu Devleti, Moğol akınları yüzünden onüçüncü yüzyılın...
1.Giriş: 1.1.Millî Mücadele’nin Ana Karakteri...
GAZEL Diyâr-ı küfrü gezdim beldeler kâşâneler gördüm Dolaştım mülk-i İslâm bütün virâneler gördüm Bulundum ben dahi dârü’ş-şifâ-yı Bâb-ı Âli’de Felâtun’u...
Halk Edebiyatı tarihçisi ve değerli folklorcu Cahit Öztelli ile, şahsen tanışmadan yıllar öncesi mektuplaşmaya başlamıştık. 1962’de ilk baskısını yaptığım “Başlangıçtan Bugüne...
Bakiye Ruhan Adamoğlu Hanımefendi de Uçmağa Vardı! “Her rind bu bezmin nedir encâmı bilir, Dünyamızı nâgâh zalâm örtebilir, Bir bitmeyecek şevk verirken beste, Bir...
Kitap, Karasi Beyliği topraklarına karşılık gelen alanda, yerleşik hayata geçirilen Yörüklerin 16. Yüzyıldan 19. Yüzyıl sonlarına kadar) nüfusu, ödemiş oldukları...
SİMERANYA

SİMERANYA

05.02.2018
Bir gün seminere başlamadan önce kısa boylu güler yüzlü birisi geldi, Hocam elinizi öpmek istiyorum, dedi. Ben el öptürmekten pek...
Nasrettin Hoca bir yolculuk sırasında havanın aniden kötüleşmesi yüzünden, köhne bir handa konaklamak zorunda kalır. Gece büyük bir fırtına çıkar...
Hâtıra, günlük ve röportaj kitaplarına ayrı bir merakım var. Çünkü bir yazarın biyografik kimliğine giden en kısa yol bu türlerden...
Ne güzel demiş şair, “Seher yola giren âşık gece Leylâ’da akşamlar”. Seher, Bartın’dan yola çıkan seyyah, gece Batum’da akşamlar mı...
1. Halk içinde mu'teber bir nesne yok devlet gibi, Olmaya devlet, cihanda bir nefes sıhhat gibi. 2. Saltanat didükleri ancak cihan...
İnsan denilen canlı evrimsel olarak hayvanlar alemine mensup olup diğer hayvanlar gibi doğar büyür ve ölür. İnsanı diğer hayvanlardan farklı...
Her sanat eseri bir rüyadır. Britanyalı edebiyat eleştirmeni ve düşünür Terry Eagleton ‘bilinçdışına giden başlıca anayol rüyalardır’ diyor. Sigmund Freud’a göreyse,...