Edebi medeniyet 
Ebedi Medeniyet

namikkemal        1.      Görüp ahkâm-ı asrı münharif sıdk u selâmetten
         Çekildik izzet ü ikbâl ile bâb-ı hükümetten

2.      Usanmaz kendini insan bilenler halka hizmetten
Mürüvet-mend olan mazlûma el çekmez i’anetten

3.      Hakir olduysa millet şânına noksan gelir sanma
Yere düşmekle cevher sâkıt olmaz kadr ü kıymetten

4.      Vücûdun kim hamîr-i mâyesi hâk-i vatandır

Ne gam râh-ı vatanda hâk olursa cevr ü mihnetten

5.      Mûîni zâlimin dünyada erbâb-ı denâettir
Köpektir zevk alan sayyâd-ı bî-insâfa hizmetten

6.      Hemen bir feyz-i bâki terk eder bir zevk-i fâniye
Hayâtın kadri âli bilenler hüsn-i şöhretten

7.      Nedendir halkta her tül-i hayâta bunca rağbetler
Nedir insânâ bilmem menfaat hıfz-ı emânetten

1.       Cihânda kendini her ferden alçak görür ol kim
Utanmaz kendi nefsinden de âr eyler melâmetten

2.       Felekten intikâm almak demektir ehl-i idrâke
Edip tezyîd-i gayret müstefid olmak nedametten

3.       Durur ahkâm-ı nusret ittihâd-ı kalbi millete
Çıkâr, âsâr-ı rahmet ihtilâf-ı re’yi ümmetten

4.       Eder tedvîr-i âlem bir mevkiinin kuvve-i azmi
Cihân titrer sebât-ı pây-i erbâb-ı metânetten

5.       Kâzâ her feyzini her lutfunu bir vakt için saklar
Pütür etme sakın milletteki za’f u betâetten

6.       Değildir şir-i der-zencire töhmet acz-i akdâmı
Felekte baht utansın bî-nasib erbâb-ı himmetten

7.          Ziyâ dur ise evc-i fif’atinden ıztırâridir
Hicâb etsin tabiat yerde kalmış kabiliyetten

8.          Biz ol nesl-i keri-i düde-i Osmâniyânız kim

        Muhammerdir serâpâ mâyemiz hûn-ı şehâdetten

Vezni:

Mefâ’ilün Mefâ’ilün Mefâ’ilün Mefâ’ilün


Türkçe açıklaması

1.         Çağın değer yargılarını doğruluktan ve samimiyetten
sapmış görerek kendi arzumuz ve saygımız ile devlet
kapısından ayrıldık.

2.         Kendini insan bilenler halka hizmet etmekten usamaz.
Mürüvvet sahibi olanlar zavallılara yardım etmekten
kaçınmaz.

3.         Eğer millet, hor görülmüşse onun şanına bir eksiklik
geleceğini sanma; yere düşmekle cevher değerinden
özünden bir şey kaybetmez.

4.         Vücudunun mayası, vatan toprağıdır; bu vücut
acı ve sıkıntı içinde vatan yolunda toprak olursa
en küçük bir üzüntü duyulmaz.

5.         Dünyada zalimin yardımcısı aşağılık kimselerdir; insafsız
avcıya hizmetten zevk alan ancak köpektir.

6.         Hayatın değerini şöhretin güzelliğinden üstün tutanlar ile
geçici zevklere ebedi feyiz tercih edilir.

7.         İnsanlarda hayatın uzamasına bunca düşkünlük
nedendir; insan emaneti koruyacağı yerde ondan niçin
menfaat bekler?

8.      O kişi dünyada herkesten kendini alçak görür, ayıplan-
maktan kaçınır, fakat kendi nefsinden utanmaz.

9.      Akıllı ve bilinçli olanların, yaptıklarından pişman olup
çalışmalarını artırması ve bunlardan ders alması, felekten
intikam almak demektir.

10.    Başarının, üstünlüğün değeri milletin gönül birliğinde
durur; koruma ve kollama eserleri ise

ümmetin düşüncesinin çarpışması ile çıkar.

11.      İktidar sahibi bir kişinin azim gücü dünyanın bir düzene
girmesini sağlar; metanet sahibi kişilerin ayaklarını sağlam
basması ile cihan titrer.

12.      Kader her feyzini; her lütfunu bir zaman için saklar; millet-
teki gevşeklikten zayıflıktan sakın korkma!

13.      Zincire vurulmuş aslana ayaklarının güçsüzlüğü töhmet
değildir; bu dünyada nasipsiz himmet sahiplerinden talih
utansın!

14.      Işık yüksekliğin doruğundan uzaksa çaresizliktendir; tabiat
yerde sürünen kabiliyetten utansın!

15.      Biz, o OsmanlIlar boyunun ulu soyundayız; mayamız
bütünüyle şehadet kanıyla karılmıştır.


1.      Görüp ahkâm-ı asrı münharif sıdk u selâmetten Çekildik izzet ü ikbâl ile bâb-ı hükümetten

2.      Usanmaz kendini insan bilenler halka hizmetten Mürüvet-mend olan mazlûma el çekmez i’anetten

3.      Hakir olduysa millet şânına noksan gelir sanma Yere düşmekle cevher sâkıt olmaz kadr ü kıymetten

4.      Vücûdun kim hamîr-i mâyesi hâk-i vatandır

Ne gam râh-ı vatanda hâk olursa cevr ü mihnetten

5.      Mûîni zâlimin dünyada erbâb-ı denâettir Köpektir zevk alan sayyâd-ı bî-insâfa hizmetten

6.      Hemen bir feyz-i bâki terk eder bir zevk-i fâniye Hayâtın kadri âli bilenler hüsn-i şöhretten

7.      Nedendir halkta her tül-i hayâta bunca rağbetler Nedir insânâ bilmem menfaat hıfz-ı emânetten


Çağın değer 

Bu yazarın diğer makaleleri

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile