Çarşamba 21 Ağustos 2019
Edebi medeniyet 
Ebedi Medeniyet

yenisehirli avni1- Âteş i âhımla yandı bâğlar gülzârlar
Gömgök oldu dûd-ı feryadımla sünbülzâr2

2.Hey ne kâfirsin ki mekrinle nâ-bûd oldu hep

Tevbeler teşbihler tâ’atlar istiğfarlar

3- Öyle bir mecnûn-ı zâr ol vâdi-i hasretde kim
Aks-ı bâng-i silsilenle inlesin kûhsârlar

4. Âblar dûlâblar yek-digerinden âh eder

Birbirinden müşteki mağdurlar gaddârlar

5.Avniyâ şimdi harâb-âbâd-ı hâk içre yatar
Kargâh-ı dehri ta'mir eyleyen mi’mârlar

Vezni:

Fâ’ilâtün Fâ’ilâtün Fâ’ilâtün Fâ’ilün

Türkçesi:

1. Bağlar bahçeler ahimin ateşiyle yandı.
Sünbül bahçeleri de ahimin dumanıyla gömgök kesildi.
2. Sen nasıl bir kâfirsin ki bir hilenle tövbeler, teşbihler, tatlar
ve istiğfarlar yok oldu.
3. Özlem vadisinde öylesine ağlayıp inleyen bir aşk delisi ol
ki, dağlar birbiri ardından gelen feryatlarınla yankılansın,
inlesin!
4. Haksızlık edenle haksızlığa uğrayanlar birbirinden şikâyet
etmede. Tıpkı sularla dolapların birbirlerinden âh etmeleri
gibi.
5. Ey Avni! Bu dünya işliğini imar eden mimarlar, harabelerle
dolu toprak içinde yatmakta

Bu yazarın diğer makaleleri

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile