Edebi medeniyet 
Ebedi Medeniyet

kececizade izzettin molla1. Meşhûrdur ki fısk ile olmaz cihan harâb
Eyler anı müdâhane-i âlimân harâb
2. Bilmez ki iki kat yıkılur kendi halkdan
İster cihân yıkıldığını hânüman-harâb
3. A’mâl-i hayr süllemidir kasr-ı Cennetin
Mümkin mi çıkma olsa eğer nerdübân harâb


4. Bir mevsim-i bahârına geldik ki âlemin
Bülbül hamûş havz tehi gül-sitân harâb
5. Çıkmaz bahâra değmede bîçâre andelib
Pejmürde-bâl vakt şitâ âşiyân harâb
6. Elbetde bir sütunu olurdu bu kubbenin
İzzet nihâyet olmasa kevn ü mekân harâb
7. Teslim olursa pire medeng-i irâdesi
Olmaz diyâr-ı Rum’da bir hanedân harâb

Türkçe:

1. Herkesçe bilinir ki doğru yoldan çıkmakla dünya harab
olmaz. Dünyayı bilginlerin dalkavukluğu kendi çıkarı İçin
yüze gülücüklük etmesi yıkar.
2. Evi yıkık olan bütün dünyanın yıkılmasını ister,
Fakat bilmez ki kendisi başkalarından iki kat
felâkete uğramış, iki kez yıkılmış olacaktır.
3. Başkaları için hayır (iyilik) dilemek insanı cennet köşküne
çıkaran merdivendir. Şayet merdiven kırık olursa,
çıkmak mümkün olabilir mi?
4. Bu dünyanın öyle bir ilkbahar mevsimine geldik (rasladık)
ki bülbül susmuş, havuz baş, gül bahçesi harap olmuş.
5. Zavallı bülbül gelmeyecek bahardan söz açmada:
Kanadı kırık, mevsim kış, yuvası harap...
6. Ey İzzet! Sonunda kâinat harab olmayacak (yıkılmayacak)
olsa, elbette bu kubbeyi tutan bir sütun (direk) mevcut
olurdu.
7. İradesinin kilidi Pir’e(Mevlânâ’ya) teslim olursa,
Anadolu’da hiçbir ocak harab olmaz (sönmez).

Bu yazarın diğer makaleleri

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile