Edebi medeniyet 
Ebedi Medeniyet

nesimi1 Gerçek hadîs imiş bu ki hûbun vefâsı yoh
Kim sevdi hûbı didi ki hûbun cefâsı yoh

2 Aşkun belâsı yoh deyüben aşka düşme var
Kim âşık oldı kim didi aşkun belâsı yoh

3 Anun ki hacc-i ekberi ey can sen olmadun
Beytülharâma varmamış anun Safâsı yoh

4 Şeytandır ol ki sûretüne kılmadı_ sücûd
Bir ince derde düşdi ki hergiz devâsı yoh

5 Şol can ki senden özge taleb etmedi murâd
Hicrinde yakasın anı her dem revâsı yoh

6 Yârab ne şem imiş, bu mehün yüzi kim anun
Yüzi katinde şems-i duhânun ziyâsı yoh

7 Bîmâr-i aşka can verür ey can lebün velî
Münkir sanur kim ol şefeteynün şifâsı yoh

8 Gel gel beru ki savm_ü salâtun kazâsı var
Sensüz geçen zamân-i hayâtun kazâsı yoh

9 Aynün hatâsuz ey büt-i Çin tökdi kanunıı
Türk-â Hatâdur, aslına varur hatâsı yoh

1 Guzelde vefa olmadığı doğru sozmuş. Kim guzeli sevdi de cefası yok, dedi?
2 Aşkın belası yok, diyerek, gel aşka duşme sakın; “onun da belası vardır.” Kim aşık oldu da, aşkın belası yok, dedi?

3 Ey can! Sana varmayı, seni ziyaret etmeyi, hac gibi mubarek bir ibadet tanımayan kimse, Kabeye gitmiyene, Safada bulunmıyana benzer. (Oyle bir kimsenin gonlunde zevkten ve saflıktan, temizlikten eser bulunamaz).

4 Senin guzel yuzune secde etmiyen kimse şeytandır ve asla ilacı olmıyan bir ince' derde duşmuş demektir.

5 Senden başka muradı olmıyan, senden başka birşey istemeyen bir canı, her zaman ayrılığının ateşinde yakman reva değildir.

6 Ey Tanrı! Bu, aya benziyen guzelin yuzu nasıl bir mum imiş ki onun yanında kuşluk guneşi sonuk kalır.

7 Ey sevgili! Aşk hastasına senin dudağın can verir. Fakat, imanı olmıyan kimse, o dudakların şifası yok sanır.

8 Gel, buraya gel! Cunku orucun ve namazın kazası mumkundur, fakat sensiz yaşanan zamanın kazası kazası yoktur, telafisi imkansızdır.

9 Ey Cin guzeli! Gozun hic yanılmadan kanımı doktu. O bir Hatalı guzeldir elbette aslına ekecektir; (yani Turkler gibi attığını vurur, oku hedefe isabet ettirir.)

Bu yazarın diğer makaleleri

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile