Edebi medeniyet 
Ebedi Medeniyet

Evimden uzakta, annemden uzak;  q kırmızısiir

Kimsesiz kalmışım yad ellerinde.  
Bir vefa ararım kalbe dolacak  
Gurbetin yabancı güzellerinde.

 


Tuna'nın üstünde güneş batarken  
Sevgili yurdumu andırır bana.  
Bir hayal isterim Boğaziçi'nden  
Bakarım "İstanbul!" diye her yana.  


İstanbul! Ey sedef mehtaplarından
Hülya gözlerime ilk ışık veren!  
Buranın ufkunda yanıp tozlanan  
En munis renge de biganeyim ben.  


Ah, orda renklerin -şark güneşile 
Naz eden- sihirbaz ahengi vardır.  
Bu akşam yurdumu andırsa bile  
Ah, orda akşamın bin rengi vardır.

ENİS BEHİÇ KORYÜREK

Bu yazarın diğer makaleleri

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile